Powiedz mi coś, mamo.
Co tata naprawdę myślał?
Był silny.
Silny, aby chronić rodzinę.
Czy przez to...
mógł...
ją stracić?
Myślisz o żonie, o dziecku, które straciłeś.
Możecie jeszcze mieć dziecko.
Nie. Chodziło mi o... utratę rodziny.
Rodziny nie można utracić.
Czasy się zmieniają.
Nie, to ode mnie. Schowaj forsę.
To prezent.
Jeśli będziesz czegoś potrzebował, przychodź.
Signora Colombo, co panią do mnie sprowadza?
Pańska żona powiedziała, że powinnam poprosić pana o pomoc.
Ona ma duże kłopoty.
Sąsiedzi złożyli do gospodarza skargę na jej psa.
Kazał jej się go pozbyć.
Jej synek kocha pieska, więc go ukryła.
Gdy gospodarz się dowiedział, wygonił ją.
Nie może zostać, nawet jeśli pozbędzie się psa.
Taki wstyd! Powiedział, że każe policji wygonić nas na ulicę.
Przykro mi, ale...
Mogę pani dać trochę pieniędzy na przeprowadzkę.
Nie chcę!
Niech pan z nim porozmawia! Chcę tam zostać.
- Jak się nazywa? - Signor Roberto.
Mieszka na Czwartej.
Tłuką okna, brudzą podłogi.
Prawdziwy chlew?
Vito Corleone. Signora Colombo to przyjaciółka mojej żony.
Wyrzucił ją pan z błahego powodu.
To biedna wdowa. Nie ma się kto nią zająć.
Nie ma rodziny, pieniędzy. Ma tylko sąsiadów.
Już wynająłem to mieszkanie.
Powiedziałem, że z panem pogadam, że jest pan rozsądny.
Pozbyła się już psa, więc niech pan pozwoli jej zostać.
To niemożliwe.
- Jest pan z Sycylii? - Nie, z Kalabrii.
Niech pan to zrobi dla mnie.
Już je wynająłem!
Poza tym, nowi lokatorzy więcej płacą.
- Dużo więcej płacą za miesiąc? - 5 dolarów.
Za 6 miesięcy z góry.
Proszę jej o tym nie mówić. Jest honorowa.
Spotkajmy się za 6 miesięcy.
I pies zostanie, dobra?
Pies zostanie.
Myślisz, że możesz mi rozkazywać?
Uważaj, albo skopię ci zaraz ten sycylijski tyłek!
Zgódź się.
Ja ci tego nie zapomnę.
Popytaj o mnie swoich znajomych.
Powiedzą ci, że potrafię się odwdzięczyć.
Co za typek!
Przyszedł ten właściciel szczurzych nor.
Wszystkich o ciebie wypytywał.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
W czym mogę pomóc?
Cóż za nieporozumienie! Matko Boska!
Oczywiście, że signora Colombo może zostać!
Zwracam pańskie pieniądze.
Un, due, trzy, cztery, pięć, sześć tutt'!
Przecież pieniądze to nie wszystko.
Mogę usiąść?
Pańska wspaniałomyślność mnie zawstydziła.
Czynsz się nie zmieni!
Obniżę go...
o 5 dolców. Dobrze?
Nie, o 10 dolców!
Może kawy?
Dziękuję. Spieszę się na spotkanie. Może innym razem.
Proszę mi wybaczyć.
Szkoda, że muszę już iść!
Jestem na każde pańskie wezwanie!
Nie wróci. Zostanie na Bronksie.
- Jak sądzisz, Vito? - Zrobimy dobry interes!
- Nowy Jork. - Może pan mówić głośniej?
W Nowym Jorku.
- Jest pan synem Vita Corleone? - Tak.
- Gdzie się urodził? - Corleone, Sycylia.
Czy w pewnych kręgach używał pseudonimu "ojciec chrzestny?
Tak nazywali go przyjaciele, aby okazać mu uczucie i szacunek.
Chciałbym coś dodać do zeznań świadka.
Wielu moich wyborców to ludzie pochodzenia włoskiego.
Dobrze ich poznałem.
Zaszczycili mnie swoim wsparciem i przyjaźnią.
Z dumą wyznam, że wielu moich przyjaciół pochodzi z Włoch.
Niestety, muszę opuścić te przesłuchania...
aby przewodniczyć ważnym obradom mojej komisji.
Zanim wyjdę, chcę powiedzieć...
że pogłoski o mafii to jedynie kalumnie...
rzucane na włoski naród.
Mogę zaświadczyć z własnego doświadczenia...
że Amerykanie włoskiego pochodzenia to najbardziej lojalni...
pracowici Amerykanie, kochający swoją ojczyznę.
Byłoby karygodnym, z powodu kilku szumowin...
źle myśleć o wszystkich.
Od czasów Krzysztofa Kolumba, poprzez czasy Enrica Fermiego...
aż po dziś...
Włosi byli pionierami w budowaniu tego kraju.
Są solą tej ziemi i fundamentem tego kraju.
Z pewnością wszyscy się z tym zgodzą.
Panie Corleone, zna pan swoje prawa.
Mamy zeznania poprzedniego świadka, Williego Cicci.
Zeznał, że kieruje pan największą mafią w kraju.
- To prawda? - Nie.
Zeznał, że jest pan odpowiedzialny...
za zabicie policjanta w 1947...
i człowieka o nazwisku Virgil Sollozzo.
- Zaprzecza pan? - Tak.
Czy to prawda, że w 1950 roku...
nakazał pan zabić w Nowym Jorku szefów "Pięciu Rodzin"...
aby wzmocnić swoją władzę i wpływy?
- To kłamstwo. - Panie Questadt.
Kieruje pan trzema największymi hotelami w Las Vegas?
To nieprawda. Mam udziały w kilku hotelach, ale małe.
Mam też udziały w IBM i IT&T.
Czy kontroluje pan hazard i handel narkotykami w Nowym Jorku?
Nie.
Mój klient chce odczytać oświadczenie.
Sądzę, że to nie jest odpowiedni moment.
Mój klient odpowiedział na pytania komisji zgodnie z prawdą.
Nie skorzystał z Piątej Poprawki, więc ma prawo do oświadczenia.
Zezwalam na oświadczenie. Odnotujemy je w aktach.
Chcąc oczyścić dobre imię rodziny...
i dać moim dzieciom szansę na normalne życie...
bez skazy na ich nazwisku...
Stanąłem przed tą komisją i ofiarowałem moją współpracę.
Ubliża mi to, że uznano mnie za przestępcę.
Proszę zapisać w aktach...
że walczyłem za ojczyznę podczas II Wojny Šwiatowej...
i że odznaczono mnie Krzyżem Marynarki za waleczność.
Że nigdy mnie nie aresztowano ani nie oskarżono.
Że nie ma żadnych dowodów...
na moją przynależność do organizacji...
znanych jako mafia czy cosa nostra.
Nie ukryłem się za Piątą Poprawką, choć mógłbym.
Rzucam wyzwanie tej komisji, by znalazła jakiś dowód przeciwko mnie.
Jeśli nie znajdzie, mam nadzieję, że oczyści moje imię...
z takim samym rozgłosem, z jakim mnie szkalowała.
Jesteśmy pod wrażeniem pańskiej miłości do ojczyzny.
W poniedziałek o 10.00...
przesłuchamy świadka, który potwierdzi oskarżenia.
A wtedy może pan zostać oskarżony o krzywoprzysięstwo.
Przypominam, że ma pan być do dyspozycji komisji.
10:1, że gdyby skorzystał z Poprawki, przepadłbym.
Mówisz jak mój bukmacher. On ocalił mi życie.
- Wyśpij się dobrze. - Dobra.
Jutro twój wielki dzień.
Mam dla ciebie nowy garnitur.
Ogolę cię jutro rano.
Będziesz wyglądał na szanowanego obywatela.
Jutro... Pojutrze moje życie będzie gówno warte.
Daj spokój! Widziałem to 19 razy.
Tutaj będzie ci dobrze przez resztę życia.
Nikt tu nie dotrze, ty nie wyjdziesz.
Wspaniale. Cudownie. Šwietny układ.
Będziesz bohaterem, królem.
Będzie ci tu bardzo dobrze.
Niezły układ!
On żyje. Pentangeli żyje.
- Jak go dorwali? - Roth. On to zaaranżował.
Gdy Frankie spotkał się z Rosato, chcieli go zabić.
Myślał, że go zdradziłeś.
Nasi ludzie znaleźli go półżywego.
Krzyczał, że go zdradziłeś.
Już wcześniej był zatrzymany za morderstwo i bukmacherstwo.
FBI pilnuje go. Jest w bazie wojskowej. Strzeżony całą dobę.
Nie dorwiemy go. Mogą ci postawić pięć zarzutów.
Co z Fredo? Co on wie?
Mówi, że nic nie wie. Ja mu wierzę.
Roth pięknie to rozegrał.
Pogadam z Fredo.
Nie mam wiele do powiedzenia.
Nie śpieszy się nam.
Niewiele mi mówiono.
Mało wiedziałem.
A teraz? Możesz mi w czymś pomóc?
Co mi teraz powiesz?
Mają Pentangeliego.
Nie wiedziałem, że chcą cię załatwić.
Przysięgam na Boga.
Spotkałem Johnny'ego Olę w Beverly Hills.
Chciał ze mną pogadać.
Mówił, że załatwiasz jakiś duży interes z Rothem.
I że mógłbym skorzystać, jeśli mu pomogę.
Mówił, że stawiałeś twarde warunki...
i że z małą pomocą można by szybko ubić interes...
z korzyścią dla rodziny.
Uwierzyłeś mu? Uwierzyłeś?
Mówił, że dostanę mój własny udział!
- Zawsze się tobą opiekowałem. - Opiekowałeś się?!
Jesteś moim młodszym bratem!
Pomyślałeś o tym kiedyś? Choć raz pomyślałeś?
"Niech Fredo zrobi to, niech zrobi tamto!"
"Niech Fredo zajmie się jakimś nocnym klubem."
"Niech pojedzie na lotnisko!"
Jestem starszy, ale mnie odepchnięto!
- Tak chciał tata. - Ale ja tak nie chciałem!
Znam się na interesach. Jestem inteligentny.
Jestem inteligentny i chcę, by mnie szanowano!
Możesz mi jeszcze coś powiedzieć o tym śledztwie?
Prawnik senatu, Questadt... to człowiek Rotha.
Fredo...
dla mnie już nie istniejesz.
Ani jako brat ani jako przyjaciel.
Nie chcę o tobie nic wiedzieć.
Nie chcę cię widzieć w hotelach.
Ani w pobliżu mojego domu.
Nie chcę też natknąć się na ciebie u mamy.
Rozumiesz?
Mikey.
Nie chcę, by mu się coś stało, dopóki żyje mama.
Więcej ludzi niż na meczu.
- Jest Willi Cicci! - Frankie Pięć-Aniołów.
Rozpoczynamy rozprawę!
- Nazwisko? - Frank Pentangeli.
- Miejsce urodzenia? - Pontenegro.
Miejsce zamieszkania?
Koszary wojskowe. Z chłopakami z FBI.
Mamy świadka, który będzie później zeznawał...
że Corleone kieruje imperium mającym kontrolę nad hazardem.
Ten świadek kontaktował się z Michaelem Corleone.
Dostarczy nam dowodów...
potwierdzających krzywoprzysięstwo Corleone.
Dziękuję.
Panie Pentangeli...
Należał pan do rodziny Corleone?
Czy pracował pan dla Petera Clemenzy...
i dla Vita Corleone, zwanego też Ojcem Chrzestnym?
Nie znam żadnego chrzestnego.
Mam własną rodzinę.
Panie Pentangeli, pan...
Przeczy pan zeznaniu, złożonemu pod przysięgą.
Jeszcze raz pana pytam...
czy należał pan do organizacji przestępczej Michaela Corleone?
Nic mi o tym nie wiadomo!
Pracowałem z jego ojcem w handlu oliwą...
ale to było dawno temu.
Złożył pan oświadczenie pod przysięgą.
W którym stwierdza pan, że zabijał na rozkaz Michaela Corleone.
Zaprzecza pan? Zdaje pan sobie sprawę z konsekwencji?
Ci z FBI zaproponowali mi układ...
więc wymyśliłem to o Corleone, by ich zadowolić.
To wszystko były kłamstwa.
Ciągle mówili...
"Michael Corleone zrobił to, Corleone zrobił tamto".
Więc powiedziałem: "Tak. Czemu nie?".
Panie Corleone, kto siedzi obok pana po lewej stronie?
Ja odpowiem.
To Vincenzo Pentangeli.
- Spokrewniony ze świadkiem? - To jego brat.
- Czy może zeznawać? - Nie zna angielskiego.
Przybył na własny koszt, by pomóc bratu.
Ma nieskazitelną reputację.
- Wie coś na ten temat? - Raczej nie.
Zobaczę, co się tu dzieje! Odraczam rozprawę.
Šwiadek jest wolny.
Senatorze! Komisja winna przeprosić!
Należą się przeprosiny.
- Przepraszam, Michael. - Cześć, skarbie.
Dzieci są na zewnątrz. Wyjeżdżamy.
Jak to? Jedziemy jutro.
Rocco?
Będę u siebie, Mike.
Nie wracam do Nevady.
Chcę, by dzieci się z tobą pożegnały.
Cieszę się twoim sukcesem.
Wiedziałam, że nigdy nie dasz się pokonać.
- Może usiądziesz? - Nie, przyszłam tylko na chwilę.
Chcę z tobą pogadać o pewnych sprawach.
O czym myślę. O tym, co chcę zmienić.
Za późno na zmiany.
- Miałam ci nic nie mówić. - Jak to "za późno"?
Co się naprawdę stało z Pentangelim?
- Jego brat mu pomógł. - Nie wiedziałam, że ma brata.
Gdzie jest teraz?
Wraca na Sycylię.
Miał się tylko pokazać.
To sprawa między braćmi. Nie miałem z tym nic wspólnego.
Nie mów, że odchodzisz. Ani ty, ani dzieci. Nie.
Jesteś moją żoną, to moje dzieci. Kocham cię i nie pozwolę.
Mówisz, że mnie kochasz, ale mi rozkazujesz!
Mężczyznę i kobietę łączy stały układ.
Jesteś ślepy! Spójrz, co się z nami dzieje.
- Spójrz na naszego syna! - Nic mu nie jest.
- Nieprawda! - Nie chcę tego słyszeć.
- Anthony jest... - Nie chcę tego słuchać!
Koniec!
W tej chwili nie czuję do ciebie miłości.
Nie sądziłam, że kiedyś do tego dojdzie.
Kay...
Jutro wyjeżdżamy.
Zabierz dzieci do ich pokoju.
- Nie słuchałeś mnie. - Czego ode mnie chcesz?
Mam ci pozwolić odejść i zabrać moje dzieci?
Nie znasz mnie? Nie wiesz, że to niemożliwe?
Że zrobiłbym wszystko, by do tego nie doszło?
Nie wiesz o tym?
Kay...
Niedługo... poczujesz się lepiej.
Podziękujesz, że cię zatrzymałem.
Wiem to.
Wiem, że winisz mnie za stratę dziecka.
Tak.
Wiem, co przeszłaś.
Wynagrodzę ci to.
Przysięgam, że ci to wynagrodzę.
Zmienię się.
Wiem, że starczy mi sił, by się zmienić.
Zapomnisz o poronieniu.
Będziemy mieć nowe dziecko. I przetrwamy, ty i ja.
- Przetrwamy to. - Michael.
Michael, jesteś ślepy.
To nie było poronienie.
Tylko aborcja.
Aborcja. Nasze małżeństwo to też aborcja.
Coś złego i przeklętego!
Nie chciałam urodzić ci syna!
Nie chciałam urodzić ci kolejnego syna!
Usunęłam go.
To był syn i musiał zostać zabity, by to wszystko się skończyło.
Wiem, że to już koniec. Wiedziałam wtedy.
Nie ma już wyjścia. Ty mi nigdy nie wybaczysz.
Przez te sycylijskie sprawki, wlokące się 2000 lat!
- Nie zabierzesz dzieci! - Zabiorę.
- Nie zabierzesz moich dzieci! - Są też moje.
Fredo, daj to babci.
Don Ciccio, to Tommasino.
Pozwól mi kogoś przedstawić.
Mój wspólnik z Nowego Jorku.
Nazywa się Vito Corleone.
Będziemy sprzedawać oliwę jego firmie w Stanach.
Wielki importer oliwy, Don Ciccio.
Potrzebujemy pańskiego pozwolenia, aby rozpocząć pracę.
Gdzie ten chłopak z Nowego Jorku?
Niech podejdzie bliżej.
Nie widzę go zbyt dobrze.
Wyrazy szacunku. Proszę o błogosławieństwo.
Niech ci się wiedzie!
Jak się nazywasz?
Przyjąłeś imię tego miasteczka!
- Jak się nazywa twój ojciec? - Antonio Andolini.
Mów głośniej, źle cię słyszę.
Moim ojcem był Antonio Andolini.
A to dla ciebie!
Michael, pożegnaj się.
Cześć, Al.
Możemy chwilę pogadać?
Tom, gdzie jest Mike?
Czeka, aż wyjdziesz.
- Mogę z nim pomówić? - Niestety, nie.
- Gdzie jest? - Na przystani.
Michael, to ja, Connie.
Michael...
chciałabym teraz zostać blisko domu, jeśli się zgodzisz.
Kay przyjedzie?
Nie.
Fredo jest w domu, z mamą.
Pytał o ciebie. Ponoć nie chcesz go widzieć.
To prawda.
Dzieci, wyjdziecie na chwilę.
Chcę z tobą porozmawiać.
Tyle lat cię nienawidziłam.
Myślałam, że gdy zrobię sobie krzywdę, ty zrozumiesz, że...
mogę skrzywdzić ciebie.
Byłeś dla nas silny i surowy. Tak jak tata.
I wybaczam ci.
Nie możesz wybaczyć Fredo?
Jest taki zagubiony i bezradny bez ciebie.
Potrzebujesz mnie. Zaopiekuję się tobą.
Connie...
Usiądź, Tom.
Piszą o naszym partnerze, Hymanie Roth.
- Słyszałeś o tym? - Podobno jest w Izraelu.
Sąd Najwyższy Izraela odrzucił jego prośbę o azyl.
Ma paszport ważny tylko na powrót tutaj.
Jest od wczoraj w Buenos Aires.
Zaproponował milion, jeśli pozwolą mu tam zostać.
- Nie zgodzili się. - Wybiera się do Panamy.
Panama nie przyjmie go za żadne pieniądze.
Jest w krytycznym stanie. Zostało mu może pół roku.
Od 20 lat umiera na ten sam atak serca.
- Samolot leci do Miami. - Tam się z nim spotkam.
To niemożliwe. Przejmie go FBI i Urząd Podatkowy.
Nie ma rzeczy niemożliwych.
- Nie damy rady go dorwać! - Tom, zaskakujesz mnie.
Tylko jedna rzecz jest w życiu pewna.
Nauczyła nas tego historia.
Można zabić każdego.
- Rocco? - To trudne, ale możliwe.
Šwietnie.
Czemu pytałeś, czy wszystko w porządku?
Myślałem, że powiesz mi o swoich przenosinach do Las Vegas...
i że zaproponowano ci posadę zastępcy dyrektora hotelów Houstan.
- Myślałem, że mi powiesz. - Mówić o każdej odrzuconej ofercie?
- Zajmijmy się interesami. - Tak.
Przemyśl to, Michael. Przemyśl.
Roth i bracia Rosato już przegrali. Czy warto?
Wygrałeś. Chcesz pozbyć się wszystkich?
Nie muszę pozbywać się wszystkich, tylko moich wrogów.
Trzymasz moją stronę czy nie?
Jeśli nie, to zabieraj swoją żonę, rodzinę... i kochankę...
i przenoś się do Las Vegas.
Czemu mnie ranisz? Zawsze byłem ci wierny. Co jest?
- Czyli zostajesz? - Tak, zostaję.
Co mam zrobić?
Anthony...
Chcesz, bym nauczył cię łapać naprawdę duże ryby?
- Chcesz? - Tak.
Gdy byłem w twoim wieku...
pojechałem z moim rodzeństwem i ojcem na ryby.
Tylko ja złapałem rybę.
Nikt inny nie mógł. Wiesz, jak to robiłem?
Gdy zarzucałem wędkę zmawiałem "zdrowaśkę"...
i wtedy łapałem rybę.
Wierzysz mi? To prawda. To cały sekret.
- Chcesz to wypróbować na jeziorze? - Tak.
Co tam masz?
Wszystko będzie dobrze.
- Mój brat wrócił? - Tak. Nie martw się.
On jest o wiele twardszy ode mnie. Jest starej daty.
Nie chciał kolacji, wolał wracać.
Cały on. Nic go nie wyciągnie z tej mieściny.
Tutaj mógłby być kimś. Mieć własną rodzinę.
Tom...
Co mam teraz robić?
Frankie...
Zawsze interesowała cię polityka i historia.
Opowiadałeś kiedyś o Hitlerze w 1933.
Nadal dużo czytam. Mam tu co czytać.
Ty byłeś jednym z pierwszych, którzy budowali "rodziny"...
na kształt legionów rzymskich, z regimentami, żołnierzami.
- I udało ci się. - Udało.
To były wspaniałe czasy.
Mieliśmy lmperium Rzymskie.
Rodzina Corleone była jak lmperium.
Tak...
ale to było kiedyś.
Frankie.
Gdy wykryto spisek przeciwko cesarzowi...
spiskowcom dawano szansę.
Pozwalano rodzinom zatrzymać majątek.
Ale tylko bogatym.
Drobne płotki eliminowano, a ich dobra zabierał cesarz.
Chyba że po powrocie do domu popełnili samobójstwo.
Wtedy ich rodziny zostawały pod opieką cesarza.
To był dobry pomysł.
Tak.
Wracali do domu...
robili sobie gorącą kąpiel...
podcinali sobie żyły...
i wykrwawiali się.
Czasem wcześniej urządzali przyjęcie.
O nic się nie martw.
Dziękuję ci, Tom.
- Na razie, Tom. - Addio, Frankie.
Kay, musisz już iść.
- Jesteś śliczna. - Szybko, on już wraca.
Anthony. Pożegnaj się z mamą.
Pożegnaj się z mamą!
Anthony, pożegnaj się z mamą. Kocham cię.
Kay, proszę.
Dobrze.
Mary, chodź do mnie.
Anthony...
Pocałuj mnie choć raz.
Ostrożnie.
Anthony! Anthony!
- Tutaj. Jedziemy na ryby. - Nie!
Michael zabiera go do Reno.
Cholera!
Musisz jechać z tatą do Reno.
- Na ryby popłyniemy jutro. - Dobra.
Anthony...
W tajemnicy złapię jedną dla ciebie.
Płyniemy.
- Panie Roth, aresztuję pana. - Rozumiem.
Co pan myśli o wyroku sądu Izraela?
Jestem emerytowanym biznesmenem.
Jestem Żydem, chciałem w Izraelu spędzić me ostatnie dni.
Chodź, Frankie. Pogramy w karty.
Frankie!
Ma pan ponad 300 milionów?
Jestem emerytem i żyję z emerytury.
Przyjechałem, by głosować w wyborach...
bo nie mogłem głosować za granicą.
Jezu Chryste.
Zdrowaś Mario, łaskiś pełna. Pan z Tobą.
Błogosławionaś między niewiastami.
Błogosławiony owoc żywota Twojego.
Módl się za nami teraz i w godzinę śmierci.
Proszę wszystkich o uwagę. To mój przyjaciel Carlo Rizzi.
Znasz mego brata Freda.
To mój brat przyrodni Tom, to jego dziewczyna.
Ta piękność, to moja siostra Connie.
- Przywitaj Carla. Niezły? - Tak.
Ten obwieś, to Mike. Zwiemy go Joe College.
Siadaj. Šmiało. Pogadajcie sobie.
Witaj, Einsteinie.
- Tort. - Dawaj to tu!
- Bałem się. - Daj.
- Gdzie ojciec? - Kupuje prezenty.
Rzućmy na to okiem.
Ładny!
- Postawić już świeczki? - Pomóż jej, Carlo.
- Co to? Rum? - Tak.
Zostaw. Poczekajmy na ojca.
Nie jest brzydki.
Bezczelni są ci japońce. Bombardować w urodziny taty.
Nie wiedzieli, że to jego urodziny.
To przez to embargo na paliwo.
Nie mają prawa bombardować! Lubisz japońców?
- 30000 ochotników. - Durnie.
- Czemu durnie? - Nie mówmy o wojnie.
Pogadaj z Carlo.
Tylko durnie umierają za obcych.
- Mówisz jak ojciec. - Masz rację!
- Giną za ojczyznę. - Kraj to nie rodzina.
- Ja tak nie myślę. - To rzuć studia i idź na wojnę!
Zrobiłem to.
Jestem w piechocie morskiej.
- Czemu nie poprosiłeś? - O co?
- Załatwilibyśmy ci zwolnienie. - Nie chcę.
Nie potrzebuję.
Przestańcie!
- Gnojek! - Sonny, siadaj.
Mamo, tata znowu się bije!
Pokaż Carlowi drzewo.
Nieźle.
Pięknie.
Złam ojcu serce w dzień urodzin.
Šwietnie. Gratuluję, Mike.
Nie zachęcaj go!
Daj mi drinka!
Ojciec ma wobec ciebie plany.
Wiele razy rozmawialiśmy o twojej przyszłości.
Rozmawiałeś z nim o mojej przyszłości?
- Mojej przyszłości. - Pokłada w tobie nadzieje.
- Mam już swoje plany. - Zgłupiałeś w tym college'u?
Już jest!
Chodź.
Dureń!
Niespodzianka!